هزینه ی تخلفات نمایندگان!
چرا هزینه ی تخلفات و هوسرانی های برخی نمایندگان را نظام باید بدهد؟!
تخلفات نمایندگان مجلس شورای اسلامی و البته سایر مسولانِ بلندپایه، قابل قیاس با تخطی های افراد عادی جامعه نیست. برای جلوگیری از تخلف، علاوه بر ملکه ی تقوا که باید در تک تک مسئولان وجود داشته باشد نظارت دقیق و رسیدگی قاطع به خطاهای آشکار و پنهان نمایندگان مجلس ضروری می باشد. در حکومت اسلامی زیبنده نیست که تخلفات مدیران و صاحب منصبان، نادیده گرفته شده و لاپوشانی گردد.
جرایم مختلف و انواع فساد های اقتصادی و اخلاقی، چیزی نیست که مورد اغماض واقع شده و به خاطر ترس از آبروریزی برای نظام در نظارت ها کمکاری گردد. اتفاقا آبروی نظام در گروی برخورد با تخلفات مختلف از هر کس و در هر لباس می باشد.جفایی که این افراد بر کشور، مردم و علی الخصوص شهدا و جامعه ی ایثارگر وارد می کنند قابل گذشت نمی باشد.
معلوم نیست که نهادهای نظارتی چرا در مقابل این اقدامات خلاف شرع و قانون سکوت نموده اند؟
چرا شورای نگهبان افرادی را در دوره های قبل بر اساس اسناد متقن رد صلاحیت نموده بود برای دوره های بعد تایید کرده است؟!
اعتبارنامه های نمایندگانِ مساله دار در مجلس با لابیگری و دفاع چه کسانی تایید شده است؟!
هیات نظارت بر رفتار نمایندگان چرا به هیات دفاع از نمایندگان و توجیه عملکرد ناصواب آنها تبدیل شده است. به عنوان مثال نحوه مواجهه ی این هیات با موضوع توهین نماینده سراوان به کارمند گمرک، امیدها را نسبت به اصلاح امور به یاس مبدّل نمود.
نمایندگان محترم مجلس برای دفاع از حریم و حرمت مجلس شورای اسلامی، خودشان باید نماینده هتاک و نماینده ای که فساد های مالی و اخلاقی دارد را عزل نمایند تا هم عزت و آبروی نظام اسلامی حفظ شود و هم درس عبرتی برای سایرین گردد.
شهید منتظر مرگ نمیماند، این اوست که مرگ را برمیگزیند. شهید پیش از آنکه مرگ ناخواسته به سراغ او بیاید، به اختیار خویش میمیرد و لذت زیستن را نیز هم او مییابد. نه آن کس که دغدغه مرگ حتی آنی بر خود وانمیگذاردش و خود را به ریسمان پوسیده غفلت میآویزد، تا از دغدغه مرگ برهد.