با این نمایندگان ترسو و رابطه باز، راه به جایی نخواهیم برد!

 

افشاگری های اخیر برخی از نمایندگان در مورد نحوه ی باز پس گیری امضای سئوال از رئیس جمهور مایه تاسف شد. فشار وارد آوردن دولت دوازدهم به نمایندگان و گروکشی از آنها برای بازپس گیری امضاء، اقدام کثیف و مذمومی هست اما از آن فاجعه بارتر عقب نشینی نمایندگان از موضع بر حق خودشان به واسطه تهدیدها و یا تطمیع ها و بهره مندی از رانت هاست.

این مجلس در طول عمر خویش از این افتضاحات زیاد به بار آورده است. در موضوع استیضاح های وزیر راه، نمایندگان مجلس نشان دادند که مطمئن و متقن گام بر نمی دارند و بر خلاف شعار امیدی که دادند دیگر امیدی به آنها نیست!

نماینده ای که به فکر منافع خویش است و منافع ملی را فدای منافع شخصی می کند به درد لای جرز دیوار هم نمی خورد. این نماینده آبروی انقلاب را می برد. عِرض اسلامی که بر مجلس گذاشته شده است را به تاراج می گذارد. هم دولت و هم مجلس در این آبروریزی سهیم هستند. رئیس جمهوری که خود باید حافظ قانون اساسی باشد به لطایف الحیل سعی دارد از سئوال نمایندگان مجلس بگریزد و در این میان نیز برخی از نمایندگان با بی عرضگی و ضعف خود او را یاری می کنند!